EUROVISION - SONGCONTEST NL
Europees SongfestivalEurovisie Songfestival
Behalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen
deelnamen, dingt per land één liedje mee. Door een groeiend aantal
potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende
manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de
Oostbloklanden die zich vanaf dat jaar aanmeldden mee konden doen
zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer
duren dan drie minuten.
Uitvoerende(n)
Het huidige reglement geeft aan dat per land maximaal zes
uitvoerders op het podium mogen staan. Die moeten uiterlijk op 31
december van het jaar van deelname minimaal 16 jaar oud zijn. Er is
geen restrictie voor wat betreft hun nationaliteit, zodat
bijvoorbeeld de Australische Olivia Newton-John het Verenigd
Koninkrijk kon vertegenwoordigen en de Canadese Céline Dion
Zwitserland. Enkele kleinere landen, zoals Monaco en Luxemburg,
namen vaak hun toevlucht tot buitenlandse artiesten. In de periode
van 1973 tot en met 1976 en vanaf 1999 is het toegestaan in elke
willekeurige taal te zingen. Veel landen kiezen sindsdien voor het
Engels omdat men vindt dat men in deze taal het publiek beter kan
bereiken.
Artiesten die meer dan éénmaal deelnamen zijn o.a. Lys Assia
(Zwitserland), Fud Leclerc (België), Louis Neefs (België), Peter,
Sue & Marc (Zwitserland), Sandra Reemer (Nederland) Anne-Marie David
(Luxemburg / Frankrijk) Corry Brokken (Nederland), Edsilia Rombley
(Nederland), Carola (Zweden), Jahn Teigen (Noorwegen), Domenico
Modugno (Italië), Hot Eyes (Denemarken), Helena Paparizou
(Griekenland), Ireen Sheer (Duitsland / Luxemburg), Katja Ebstein
(Duitsland), Kirsti Sparboe (Noorwegen), Romuald (Luxemburg /
Monaco), Tommy Seebach (Denemarken), Udo Jürgens (Oostenrijk),
Şebnem Paker (Turkije), Wind (Duitsland), Chiara (Malta), Karolina
Gočeva (VJR Macedonië), Ich Troje (Polen), Anna Vissi (Griekenland /
Cyprus), Evridiki (Cyprus), Elpida (Griekenland/Cyprus), Cliff
Richard (Verenigde Koninkrijk), Selma (IJsland), Charlotte Perrelli
(Zweden), Dima Bilan (Rusland), Gigliola Cinquetti (Italië), Johnny
Logan (Ierland) en Sakis Rouvas (Griekenland).
Jury
Een internationaal proces
De winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten
door ieder deelnemend land (sinds 1975 is dit 1 t/m 8, 10 en 12) aan
hun tien favoriete liedjes. In alle landen geschiedt dit verplicht
door middel van 50% televoting en 50% vakjury's. Iedere kijker kan
telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen.
Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. De kritiek hierop
is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote
landen terwijl er minder mensen hebben gestemd. De presentatoren
roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding
op. Deze geeft de punten door. Tot en met 2003 herhaalden de de
presentatoren de punten in het Frans en Engels, via de vaste
structuur land, aantal punten. Dat gebeurde eerst in de taal waarin
de punten werden gegeven en vervolgens opnieuw in de andere taal. In
2004 en 2005 herhaalden de presentatoren de punten alleen in de
andere taal dan waarin de punten zijn gegeven. Vanaf 2006
verschijnen de punten 1 tot en met 7 op het score-overzicht. De
punten 8, 10 en 12 worden door de woordvoerder van de jury gegeven.
De presentator herhaalt de punten in de andere taal dan waarin de
punten worden gegeven.
Landnamen
Bij het noemen van de punten hanteert men een internationale Engelse
of Franse naam voor het land. Sinds 1997 is het verplicht om
Nederland in het Engels als 'The Netherlands' aan te duiden. Dit om
verwarring tussen 'Poland' en 'Holland' te voorkomen.
Nul punten
Omdat ieder land een aantal punten doorgeeft, gebeurt het slechts
zelden dat een land geheel zonder punten blijft. Indien dit wel
gebeurt, wordt dit aangeduid met de term nul points, een
samentrekking van het Franse nul en het Engelse points, de twee
talen van de EBU. De volgende landen behaalden onder andere nul
points:
In 1978 bleef Jahn Teigen puntloos voor Noorwegen.
Oostenrijk kreeg zowel in 1988 als in 1991 geen enkel punt.
In 2003 kreeg het duo Jemini voor het Verenigd Koninkrijk "nil
points", wat voor consternatie in eigen land zorgde. Het duo
overwoog als 'Nil Points' verder te gaan.
In 1962 kregen De Spelbrekers geen punt voor Nederland; een jaar
later bleef Annie Palmen met lege handen zitten.
De Belg Fud Leclerc kreeg geen punten voor zijn inzending in 1962.
Ook Lize Marke kreeg in 1965 niets voor haar Belgische inzending.
In 1962 bleven naast België en Nederland de punten ook uit voor
Oostenrijk en Spanje.
Piero and the Music Stars konden in de halve finale van 2004 in
Istanbul geen punten bemachtigen voor Zwitserland.
Gypsy.cz konden in de eerste halve finale van 2009 in Moskou geen
punten bemachtigen voor Tsjechië.
Er zijn in totaal 34 liedjes geweest die geen punten hebben
gekregen. Noorwegen overkwam dit vier keer en is daarmee
recordhouder. Noorwegen houdt overigens ook het record aan laatste
plaatsen (10x, waaronder 2004).
Organisatie
De eer van het organiseren van het Eurovisie Songfestival gaat naar
de winnaar van het voorgaande jaar. Uitzondering hierop waren de
festivals van 1957, 1960, 1963, 1972, 1974 en 1980.
Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers
sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende
omroep te hoog zouden zijn. Vele popgroepen en -zangers begonnen hun
carrière met deelname aan het songfestival. Desondanks waren Nana
Mouskouri, Julio Iglesias, Cliff Richard, Olivia Newton-John, ABBA
en Céline Dion de enige deelnemers die werkelijk wereldfaam
verkregen.
Kritiek
Kaart van deelnemende landen Een veelgehoorde kritiek op het
Eurovisie Songfestival is dat vaak clichéliedjes winnen. Ook zou de
algehele kwaliteit van de liedjes niet hoog genoeg zijn. Liedjes die
goed in het gehoor liggen of zich sterk onderscheiden van de norm
zouden het goed doen. De meest gehoorde kritiek in Nederland en
België is dat buurlanden, landen die goed in Europa liggen of landen
die vanwege hun politieke beslissingen negatief in de schijnwerpers
staan, beïnvloed zouden worden door andere factoren dan alleen het
niveau van het lied dat gezongen wordt. Een voorbeeld is dat
Duitsland en Nederland elkaar weinig punten geven en doordat de vele
kleinere Oost-Europese landen elkaar punten geven zijn West-Europese
landen praktisch uitgesloten van deelname aan de finale. Ook geven
landen met een grote Turkse gemeenschap, zoals Nederland, Duitsland,
België, Frankrijk en Engeland vrijwel altijd 12 punten aan Turkije.
Zo werden in 2007 de 10 gekozen plaatsen bezet door landen in de
oostelijke helft van Europa, namelijk; Wit-Rusland, Macedonië,
Slovenië, Hongarije, Georgië, Letland, Servië, Bulgarije, Turkije en
Moldavië. O.a. Nederland, België, Oostenrijk, Zwitserland, Israël en
Portugal (songfestivallanden die al sinds vóór 1980 meedoen) werden
al in de halve finale uitgeschakeld. Oostenrijk heeft zelfs de
deelnames stop gezet voor een onbepaalde periode. Tenzij er iets
verandert in het reglement. Het Eurovisie Songfestival zou een hoog
kitschgehalte hebben, waardoor niemand meer naar het lied kijkt maar
naar de act en zodoende wordt het gezien als schoolvoorbeeld van
camp.
Een ander veel gehoord kritiekpunt is dat er (althans in de
West-Europese landen) geen grote artiesten meer meedoen. Dit zou
mede komen door het eerder genoemde kitscherige en Oost-Europese
imago van het festival. Aan de andere kant kan men ook stellen dat
deze afwezigheid de eerder genoemde punten nog verder versterkt,
mede omdat Oost-Europese landen wèl met enige regelmaat artiesten
sturen die bekend zijn in hun regio, of op zijn minst populair in
eigen land.
Tegenreactie
Vanwege een steeds groter wordend verzet tegen de kitscherigheid van
het Songfestival ontstonden er in 2000 steeds meer tegenacties. Zo
riepen verschillende grote (internationale) websites in 2006 op om
vooral op de groep Lordi te stemmen. Deze hardrockgroep zou het
tegenovergestelde van de "zoetsappige kitsch" symboliseren, en won
vervolgens ook het festival van dat jaar. Tevens eindigde een andere
reactie op de kitsch, een inzending van Litouwen, op de zesde
plaats. In de opvolgende jaren zouden steeds meer antiliederen
worden ingezonden; voorbeelden zijn de inzending van IJsland in 2006
en de inzending van Ierland in 2008.
Prijzen
Naast het winnen van het Eurovisie Songfestival zijn er nog andere
prijzen via het Eurovisie Songfestival te winnen, zo is er de
Composer Award (beste liedje volgens de journalisten), de Artistic
Award (beste artiest volgens oud-deelnemers) en de Marcel Besançon
Award (favoriet van de pers volgens de journalisten).
Op internet worden diverse officieuze awards uitgereikt. De
bekendste zijn de Barbara Dex Award (voor slechtste kleding) en de
Alexandra Award (voor slechtste uitspraak).
Winnaars
Zie Lijst van Eurovisie Songfestivalwinnaars voor het hoofdartikel
over dit onderwerp.
Het Eurovisie Songfestival is zeven keer gewonnen door Ierland, dat
daarmee recordhouder is. Als we tweede en derde plaatsen zouden
meerekenen zou het Verenigd Koninkrijk tot nu toe het succesvolst
zijn geweest: maar liefst 15 keer behaalde dit land de tweede
plaats; het won vijf keer. Ook Frankrijk en Luxemburg wonnen vijf
keer; Zweden en Nederland wonnen vier keer.
België won het festival in 1986, met J'aime la vie van Sandra Kim.
Nederland won vier keer met; Net als toen door Corry Brokken (1957),
Een beetje door Teddy Scholten (1959), De troubadour door Lenny Kuhr
(1969, gedeelde winst) en Ding-a-dong door Teach-In (1975). Aan het
winnende liedje van Dana in 1970, All kinds of everything, werkte
het orkest o.l.v. Dolf van der Linden mee, en in 1985 wonnen de
Noorse Bobbysocks met La det swinge, een Eddy Ouwens-productie met
een choreografie van Donald Jones. In 2001 won de groep Tanel Padar,
Dave Benton & 2XL het liedjesfestival met "Everybody". Benton is een
geboren Arubaan en zorgde hiermee toch voor Nederlands succes.
Tevens was Estland de eerste Oost-Europese winnaar.
Van de landen die al meer dan 25 jaar meedoen wacht Portugal nog
altijd op zijn eerste overwinning.
De succesvolste artiest is Johnny Logan. Deze won maar liefst drie
maal het songfestival voor Ierland, waarvan twee keer als vertolker.
De eveneens Ierse Brendan Graham en de Noorse Rolf Løvland
componeerden beiden twee winnende liedjes. De Nederlander Willy van
Hemert schreef twee keer een winnende tekst.
Nederlandse inzendingen
Nederland doet sinds 1956 mee aan het songfestival. In 1985 en 1991
besloot de NOS niet mee te doen aan het festival, omdat dit
plaatsvond op 4 mei, de dag van de Dodenherdenking. Vanwege slechte
resultaten in het voorafgaande jaar was Nederland er in 1995 en 2002
ook niet bij. De Nederlandse inzending wordt traditioneel gekozen in
het Nationaal Songfestival.
In 2000 besloot de NOS de uitzending van het Songfestival om 22:00
uur te staken na de ontploffing van een vuurwerkopslagplaats in
Enschede. Hierdoor kon het Nederlandse publiek ook niet aan de
televoting meedoen. In 2009 besloot de NOS te stoppen met het
uitzenden. De TROS neemt dit over tot minimaal 2013.
Nationaal Songfestival
De Nederlandse voorronde voor het Eurovisie Songfestival is getiteld
het Nationaal Songfestival. In 1956 werd deze voorronde voor het
eerst gehouden. In de loop der jaren werd er voor vele verschillende
formats gekozen om de Nederlandse inzending te bepalen.
Belgische inzendingen
België doet net als Nederland vanaf het eerste jaar mee, en moest
alleen in 1994, 1997 en 2001 verstek laten gaan, vanwege slechte
resultaten in de voorafgaande jaren. De Belgische inzending wordt
elk jaar afwisselend aangeduid of gekozen door de Vlaamse omroep (VRT)
en de Franstalige omroep (RTBF). In 2007 was het de beurt aan de
laatste. Waar de RTBF al eens zorgde voor een Belgische winst
dankzij Sandra Kim, is het beste resultaat behaald door de
Nederlandstalige omroep een gedeelde 6e plaats, namelijk door Bob
Benny (1959) met het liedje Hou toch van mij. In 2003 kende België
een groot succes door met Sanomi van Urban Trad op de 2de plaats te
eindigen na Sertab. Daardoor mocht België in 2004 rechtstreeks in de
finale, maar daar scoorde Xandee heel zwak. In 2006 heeft Kate Ryan
deelgenomen aan het Eurovisie Songfestival met haar typisch
Eurovisieliedje Je t'adore. Kate Ryan heeft de finale niet gehaald.
In 2008 behaalde Ishtar ook geen finaleplaats.
This website template is released under a Creative Commons Attribution 2.5 License
We request you retain the full copyright notice below including the link to www.freecsstemplate.net.
This not only gives respect to the large amount of time given freely by the developers but also helps build interest, traffic and use of our free and paid designs.
If you cannot (for good reason) retain the full copyright we request you at least leave in place the Website Templates line,
with Website Templates linked to www.freecsstemplate.net. If you refuse to include even this then support may be affected.
advantages of a free template over paid one:
| * * |